Wakker

Beslist niet ouder dan zeventien, mooi donker pak aan, haren netjes gekamd, glimmende schoenen, aktetasje. Zozo, die loopt voor op zijn leeftijdgenoten! Hij pakt eerst een stapel papier en vervolgens zijn laptop uit de tas, even later klinkt de welbekende microsoft-tune door de coupé. Deze zit vol met nét wakkere mensen. ’s Morgens in de trein van half acht zien mensen er echt anders uit dan een paar treinen later. Natte haren van het douchen, en starende, net uit dromenland ontwaakte ogen, die verraden dat men nog niet op de interactieve modus is overgegaan. En dan de geur van koffie, voor velen de enige manier om de dag écht in te luiden, die ’s middags plaats maakt voor de mierzoete opdringerige aroma afkomstig uit een blikje met een rode stier. Het geritsel van verse kranten, die later op een slordige hoop in het bagagerek belanden of onder de voeten worden gelegd, zodat deze op de bank kunnen rusten. Lunchpakketjes, met zorg ingepakt, met lekker beleg om naar uit te kijken en een verantwoorde appel ernaast. Na het middaguur zijn snoep en snacks aan de macht. Voor de trein echt ontwaakt, is zij op haar mooist.
De jongen is in elk geval wél wakker: kwart voor acht pas en hij is met een geconcentreerde frons druk bezig op zijn computer. Het zal wel hard werken zijn voor zo’n jong ventje. Dan blijkt dat de dame naast hem óók niet bepaald zit te slapen. Ze wijst op zijn scherm: “Die ruiten zeven kan op die schoppen acht hoor!”

>>