Tja…

Eindelijk was de zomer voelbaar. Rokjes, hemdjes, open schoentjes: vrouwelijk Nederland haalde alles -na lang wachten- uit de kast. Mijn humeur steeg onmiddellijk met 20 graden toen ik door de zon begroet werd bij het openen van de gordijnen. Het zwierige zomerrokje dat ik pasgeleden op de kop getikt had, was perfect voor deze stralende dag.
Uitgeslapen, met mijn aanwinst om de heupen en de zon op mijn huid ging ik op weg. Vol goede zin, want ik ging een leuke dag tegemoet. Tegen het einde van het studiejaar is de stemming altijd wat uitgelaten op school.
Op het perron verbaas ik mij over het aantal mensen dat wacht op de trein richting Roosendaal. Om tien voor acht is het normaalgesproken een drukte van jewelste. Als geroutineerd treinreizigster kijk ik al niet eens meer op de borden. Plotseling klinkt de omroepstem: mijn trein staat vandaag gereed op een ander spoor en vertrekt… hûh? Nu!
Niet nadenkend over mijn wijd opwaaiende outfit trek ik een sprintje en vlieg de trap af. Op het moment dat ik me realiseer dat iedereen die de trap op komt mee kan genieten van mijn ondergoed, is het al te laat. “Mooi roze is niet lelijk, meid” klinkt het. Tja…

>>