Stilte a.u.b.

We praten wat af. Bellen is niet meer weg te denken uit ons bestaan, want wat moet je dan als je op de bus wacht, alleen thuis zit of door de stad loopt? Wanneer we bekenden tegenkomen maken we een praatje en zonder MSN is de computer een stuk minder interessant voor jong Nederland. Roddels bij de koffie, geheimen in de rookpauze en verhalen bij de thee, we communiceren de hele dag.
Maar wat gebeurt er als je een treincoupé volstopt met mensen die elkaar niet kennen? Doodse stilte. Mensen praten alleen in het uiterste geval tegen elkaar: “Mag ik hier zitten?” als er een tas op de stoel staat. MP3-spelers en iPods maken het makkelijk om lekker in je eigen wereld te kruipen.
Wie toch probeert een gesprek aan te knopen heeft lef. Belangstellende vragen zijn ons volkomen vreemd. Wat moet die persoon van me? Een kort antwoord en dan gauw weer uit het raam staren. Hopelijk wordt de hint begrepen.
Dan gaat het mobieltje af. Gelukkig, da’s tenminste een bekende.

>>